Την Παρασκευή , 12 – 12- 2014 , οι μαθητές μας παρακολούθησαν την παράσταση του Θεάτρου Σκιών : «Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι » από τον καραγκιοζοπαίχτη Θ . Βογιάτζη.
Η παράσταση δόθηκε στο χώρο του σχολείου και οι μαθητές παρακολούθησαν με προσοχή και έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον
Μετά την παράσταση ακολούθησαν ερωτήσεις των παιδιών προς τον καραγκιοζοπαίχτη σχετικές με τις φιγούρες και τον τρόπο παιξίματος .
 |
| Ο Θ . Βογιατζής μιλά για την ιστορία του Θεάτρου Σκιών |
 |
| Η παράσταση αρχίζει … |
 |
| Ο Καραγκιόζης ξεφεύγει από το φίδι |
 |
| Ο Μέγας Αλέξανδρος συναντάει τον Καραγκιόζη |
 |
| Ερωτήσεις από τους μαθητές | | |
Η φιγούρα του Καραγκιόζη
Μερικές πληροφορίες για τον Καραγκιόζη
« Καραγκιόζης» στα τουρκικά σημαίνει «μαυρομάτης» και τα τεράστια εκφραστικά μάτια του είναι και το μοναδικό όμορφο χαρακτηριστικό του. Κακομούτσουνος, καμπούρης, κοντός, βρόμικος, με τεράστια άκοπα νύχια. Η καθημερινότητα του δεν είναι καλύτερη από την εμφάνιση του. Φτωχός μονίμως πεινασμένος, ζει σε μια παράγκα.
Ο Καραγκιόζης αποτελεί το πρότυπο του αντιήρωα, του περιθωριακού, αλλά και του ελεύθερου, περίεργου, ανήσυχου πνεύματος.
Όπως ο Σωκράτης, ο Αίσωπος και πολλά άλλα μεγάλα πνεύματα, ο Καραγκιόζης είναι άσχημος εξωτερικά, αλλά γεμάτος εσωτερικά χαρίσματα. Οι πάμπολλες αντιφάσεις του χαρακτήρα του δεν μειώνουν την έντονη προσωπικότητα του .
Είναι καλόκαρδος, αλλά, μην αντέχοντας την ανοησία, δεν συγκρατεί τον εαυτό του και ξυλοφορτώνει όσους του μπαίνουν στο ρουθούνι, Γενναίος, παρόλο που φοβάται το ξύλο,
αλλά και θρασύς, προκειμένου να καταφέρει να επιβιώσει.
Έξυπνος και διπλωμάτης, μερικές φορές στα όρια της πανουργίας. Παρορμητικός, γλιτώνει πάντα την τελευταία στιγμή χάρη στην ευελιξία του ή στη θεία πρόνοια. Με τον τρόπο του, ειρωνεύεται τους πάντες και τα πάντα και καταδεικνύει καθετί σάπιο και σκάρτο. Είναι το «μεγάλο μαύρο μάτι» που εστιάζει στο κωμικό, στο γελοίο και σατιρίζει την «κοινή λογική».
«Το μακρύ, μακρύ του χέρι ψάχνει μέσα στο πανέρι»,
αναζητώντας μονίμως τροφή.
Η οικογένεια του Καραγκιόζη είναι το ίδιο κωμική με τον ίδιο. Η γυναίκα του Αγλαΐα είναι επίσης άσχημη και κακοντυμένη, ενώ τα παιδιά του είναι πιστά του αντίγραφα ο ήρωας σε μικρογραφία. Η δύναμη της κληρονομικότητας αλλά και η επίδραση του περιβάλλοντος συνθέτουν ένα απολύτως νατουραλιστικό σκηνικό: δυνατά ένστικτα, ανάγκη εκπλήρωσης των βασικών αναγκών και πρωτογονισμός.
Ωστόσο, στη μικρή αυτή παράγκα και στον μπερντέ τα υψηλά ιδανικά και η ευγένεια του ήθους ξεπηδούν σε άσχετες στιγμές, ως επίχειρα μιας εγγενούς καλοσύνης .
